غزل تتندم
غزل تتندم
ما هزّک ضمیرک یالظلمت النّاس
الفقیر ایموت و انت اتقسّم ابداره
لا رب التعرفه او لا قیامه اتفید
سخر مرمر یگلبک مثل الحجاره
چنت حافی او تجدّی او تخبن الحافات
ما تاجد فرس بس تملک احماره
الف رگعه ابقمیصک ما تعرف العید
اردان امطرطره و الشدّه بزراره
الوجه شاذی او خیالک بس شعر منثور
امزیّن ما یزیّن و انطفت ناره
اجاک الحض ابزود الحیّه و العربید
غسلیت الجرّب من جتّک ابشاره
او کلیت الراس کلّه او گطّعیت الذیل
او تفلت ابموگد العز و الکرم جاره
او شربت ابمای صایم من فطرعطشان
او چفیت الدله یم شیخ اوظلم زاره
او حرگت اشماخ متخیّل جماله ابزود
او لطمت الشیله بالعیله ابغصب عاره
متنصّب امیر او امرک امن اعبید
ابیا سنّه او دلیل اتنصّب اطراره
ما تعرف الخالق سیّد الکونین
یحاسب بالکتاب او عدله و احراره
او ما تعرف ارواح التنفنی بالموت
او تعب رب الجلیل ابخلقت اسراره
ما تعرف الگاع الطمّت احچایات
تشهد بالمجالس لو سدت غاره
استعدل لا یمزّگ دربک الدینار
ما تسوا الضیّافه الدنیا غدّاره
الچفن یبغی المماتک ما یشیل افلوس
و الاعمال الجمیله ابسده بتّاره
تتندم ابشرک لا تغیض السیف
او خیّاله الشهم و امرضّی خطّاره
الارض ما تنقصب و الحگ یکع الزور
لا طوب الیدگ لا تعلی طیاره
جاسم ثعلبی (الحسّانی) 04/01/1396
موضوعات مرتبط با این مطلب :
برچسب ها: غزل تتندم